มรณะที่ไหนเมื่อใดรู้ไม่ได้

แต่ข้อสำคัญอยู่ที่ว่าได้จากไปเมื่อใจอยู่กับการทำความดี

OnDying ... where ... when ... what ...

(20260427_3 การพระศาสนา)

เมื่อแรกรับร่างและรดน้ำศพท่านเจ้าคุณมหาอินศร

ที่ วัดญาณเวศกวัน วันที่ ๒๙ กุมภา ๖๗

#หลวงพ่อสมเด็จฯปยุตโต แสดงธรรมกถาในหัวข้อนี้

มีความตอนหนึ่งว่า ...

" ... ชีวิตนั้น เราก็รู้อยู่แล้วตามหลักของไตรลักษณ์ เริ่มตั้งแต่ว่าเป็นอนิจจัง ไม่เที่ยงแท้แน่นอน มรณนฺตํ หิ ชีวิตํ ชีวิตนั้นมีมรณะเป็นที่จบสิ้น อันนี้เป็นธรรมดา

ทีนี้ การที่ชีวิตจบสิ้นนั้น เราไม้อาจคาดหมายได้ ท่านบอกว่า ที่ทอดกายของแต่ละบุคคลนั้น เป็นอย่างหนึ่งในสิ่งที่ไม่อาจคาดหมายได้ ข้อสำคัญก็คือ เมื้อจากไป ก็ให้จากไปในการทำความดี กรณีนี้ก็ชัดเจนว่า ท่านไปในการนมัสการสังเวชนียสถาน ๔ ที่เป็นเรื่องของบุญกุศล และเป็นบุญกุศลสำคัญที้พระพุทธเจ้าได้ตรัสไว้เอง ... "

" ... ฉะนั้น ก็ขอให้สบายใจว่า ท่านเจ้าคุณนั้น เราไม่อยากให้ท่านจากไป แต่ท่านก็เป็นไปตามคติธรรมดาดังที่ว่าแล้ว อย่างที่ได้บอกว่า มรณนฺตํ หิ ชีวิตํ ชีวิตนี้มีมรณะเป็นที่สิ้นสุด

  ... แล้วอย่างง่าย ๆ ที่พระสวดว่า อจิรํ วตยํ กาโย, ปฐวิํ อธิเสสฺสติ ร่างกายของมนุษย์นี้ไม่จีรังหรอ ในที่สุดก็จักถมทับแผ่นดินนี้

  ... เรารู้ความจริงนี้แล้ว ก็เข้าใจ รู้เท่าทัน วางใจได้ แต่ข้อสำคัญอย่างที่กล่าวแล้ว ก็คือตอนที่ว่าจากไปนั้น ขอให้จากไปในการทำความดี ในเวลาที่ใจอยู่ในบุญกุศล ทั้งท่านเจ้าคุณ ทั้งพระ ทั้งโยม ผู้ติดตาม ก็เป็นอันว่าได้ไปทำความดี ทำบุญทำกุศล แล้วท่านก็นำโยมทางจิตใจด้วย พร้อมทั้งให้ธรรม ... เพราะฉะนั้น เมื่อท่านจากไปอย่างนี้ เรารู้อยู่แล้วว่า ชีวิตนั้นจะต้องแตกดับไปในวันใดวันหนึ่ง เอาแน่นอนไม่ได้ ก็นี่ท่านจากไปในความดี ในกานทำบุญ ก็เป็นอันว่าสบายใจได้ ทำใจให้ระลึกถึงบุญกุศลที่ได้บำเพ็ญ แทนที่จะโศกเศร้า ก็สามารถเกิดปีติและความสุขได้ โดยเฉพาะระลึกถึงบุญกุศลที่ได้ไปร่วมกันทำมา ... "

นี้เมื่อวานนี้ ที่ชวนกันน้อมระลึกในบุญกุศล

แทนที่จะโศกเศร้า ให้กลายเป็นปีติในบุญกุศลที่ได้มีส่วนร่วม

ขณะตามบันทึกภาพเพื่อถวายวัดญาณครับผม

๒๗ เมษา ๖๙ ๑๒๔๘ น

บ้านท่าวัง สะพานควาย กทม.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=2087895378772240&set=pcb.2087896128772165