#เนื้อแท้ของสิ่งสรรพ์สรรพโลกนั้นคือสุญญตา

#ReallyAllAreSoonyata

(20250731_5 การพระศาสนา)

บทนี้ท่านว่าอ่านยากนัก

ผู้ที่กลัวความยากพึงข้ามไปอ่านหัวข้อต่อ ๆ ไปที่ง่ายให้จบเล่มก่อน

แล้วจึงค่อยย้อนกลับมาอ่านหัวข้อนี้เป็นสุดท้าย

นี้ที่ผมขีดเส้นใต้ไว้ทบทวนเองครับ

... ตามที่ว่านี้ สิ่งทั้งหลายหรือหมดทั้งโลกทั้งจักรวาฬนี้ ไม่มีภาวะของ #อัตถิตา คือความมี หรือภาวะของ #นัตถิตา คือความไม่มี ที่จะพูดได้ว่ามีหรือไม่มี แต่มันเป็นสภาพของ #ปัจจยาการ คือเป็น #อิทัปปัจจยตา - #ปฏิจจสมุปบาท บางท่านใช้คำว่าเป็น #ขณิกะ คือมีชั่วขณะ ๆ บางท่านว่ามันมีไม่จริง แต่อย่างมีเงื่อนไข บางคนว่า #มีเพียงปรากฏการณ์

... แต่จะเรียกอย่างไรก็ไม่ชัดจริงไม่ตรงแท้อย่างที่ว่ามันเป็น #ปัจจยาการ เป็น #อิทัปปัจจยตา-#ปฏิจจสมุปบาท ซึ่งพระพุทธเจ้าตรัสว่าเป็น #ตถาตา-ภาวะที่เป็นเช่นนั้นเอง หรือภาวะที่มันก็เป็นอย่างนั้นแหละ #อวิตถตา-ภาวะที่มันไม่คลาดจากความเป็นอย่างนั้น #อนัญญถตา-ภาวะที่มันไม่เป็นอย่างอื่น

... สภาวะที่คงอยู่มิได้หรือคงทนอยู่ไม่ได้ ก็คือ มันเป็น #อนิจจา ที่ว่าเกิด-ดับ มีขึ้นมาก็ดับสลายหายไป เป็น #ทุกขา ที่ว่าทนอยู่ไม่ได้คงอยู่ไม่ได้ และเป็น #อนัตตา ที่ว่ายืนตัวอยู่ไม่ได้ ไม่มีตัวยืนเป็นแก่นเป็นแกนคงแท้ที่จะเป็นเจ้าจำนงทรงความปรารถนาไว้ได้ แต่เป็นไปตามความสัมพันธ์โดยเป็นปัจจัยกันกับสิ่งคือสภาวะทั้งหลาย เป็น #ปัจจยาการ ตามที่มันเป็น #อิทัปปัจจยตา-#ปฏิจจสมุปบาท ...

หรือท่านใดจะอ่านเต็ม ๆ ก็เชิญครับผม

๓๑ กรกฎา ๖๘ ๑๔๓๐ น

บ้านบวรรัตน์ ท่าวัง เมืองนคร

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1864479487780498&set=pcb.1864479987780448