#ทุเรียนไทยล้วนไปจากนครสมัยพระเจ้าตาก !!!

ที่ผมอดเติมไม่ได้วันนี้ ... ที่จะกลายเป็นจุดขาย #ทุเรียนนคร ที่ไม่ธรรมดา

The #DurianNakorn SalingStrategy

(20251226_7 เพื่อแผ่นดินเกิด)

พอดีคุณ #นพดล_เชี่ยววิทย์ เอา ๓ ตำราทุเรียนโบราณที่ตีพิมพ์เมื่อ ๗๐ ปีก่อนมาแสดงด้วย

ทั้งของ #พระยาแพทยพงศาวิสทธาธิบดี (สุ่น สุนทรเวช)

ของ #พระบรรเจิดวิชาชาญ (ชม บุณยาคม)

และของ #ปิยะ_เกียรติก้อง ที่เป็นลุง

โดยเล่มของพระบรรเจิดฯ มีกล่าวถึงคุณ #เปลื้อง_เชี่ยววิทย์ ที่เป็นญาติอีกคนไว้ด้วย

ทำให้ผมนึกถึงประวัติทุเรียนไทยที่เคยค้นพบในวิกิพีเดีย ระบุไว้ตามนี้ว่า ...

ประวัติทุเรียนในประเทศไทย

ในหนังสือเกี่ยวกับประเทศไทยสมัยอยุธยา ที่เขียนขึ้นโดยซีมง เดอ ลา ลูแบร์ (Simon de la Loubère) หัวหน้าคณะราชทูตจากประเทศฝรั่งเศสในสมัยนั้น ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2336 ตอนหนึ่งได้ระบุเรื่องเกี่ยวกับทุเรียนไว้ว่า "ดูเรียน (Durion) หรือที่ชาวสยามเรียกว่า “ทูลเรียน” (Tourrion) เป็นผลไม้ที่นิยมกันมากในแถบนี้..."[14]

จากหลักฐานดังกล่าว แสดงให้เห็นว่า มีการปลูกทุเรียนในภาคกลางของประเทศไทยตั้งแต่สมัยอยุธยา ส่วนจะเข้ามาจากที่ไหน และโดยวิธีใด ไม่ปรากฏหลักฐาน แต่น่าเชื่อถือได้ว่า เป็นการนำมาจากภาคใต้ของประเทศไทยนั่นเอง[14]

ในสมัยรัตนโกสินทร์ พระยาแพทย์พงศาวิสุทธาธิบดี (สุ่น สุนทรเวช) ได้กล่าวถึงการแพร่กระจายพันธุ์ของทุเรียน #จากจังหวัดนครศรีธรรมราช มายังกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2318 ในระยะต้นเป็นการขยายพันธุ์ด้วยเมล็ดและพัฒนามาเป็นการปลูกด้วยกิ่งตอน จากพันธุ์ดี 3 พันธุ์ คือ อีบาตร ทองสุก และการะเกด สำหรับผู้ที่หากิ่งตอนจากพันธุ์ดีทั้ง 3 พันธุ์ไม่ได้ จึงใช้เมล็ดจากทั้ง 3 พันธุ์นั้นปลูก ทำให้เกิดทุเรียนลูกผสมขึ้นมากมาย ซึ่งรายชื่อพันธุ์ทุเรียนเท่าที่รวบรวมได้จากเอกสารได้ มีถึง 227 พันธุ์[14]

อยากให้อ่านให้ดีนะครับ เพราะส่วนใหญ่แล้วมักสรุปกันว่าทุเรียนไทยนั้นมาจากบอร์เนียว - อินโด หรือบ้างก็ว่ามาจากพม่า

แล้วก็บอกว่าน่าจะขึ้นมาจากภาคใต้ ไม่ระบุแหล่ง

แต่ในนี้ระบุชัดว่ามาจากนครศรีธรรมราช แถมระบุอีกว่าประมาณปี พ.ศ.๒๓๑๘

ซึ่งช่วงนั้นพอดีช่วงที่พระเจ้าตากเพิ่งลงไปรวมเมืองนครเข้าไว้ในราชอาณาจักรสยามธนบุรี

แถมตอนทรงยกทัพลงมานครในปี ๒๓๑๒ ก็ว่ากันว่ามีเส้นทางเดินทัพผ่านทางกรุงชิงด้วยใช่ไหม ?

งานนี้หากลองเอามาประกอบเรื่อง ก็สามารถทำให้เป็นเรื่องเป็นราวได้นะครับ

แต่ที่สนุกกว่านั้น ทั้ง ๓ ตำราระบุว่า

เมื่อทางกรุงเทพ ธนบุรีและเมืองนนท์ ได้ทุเรียนไปจากเมืองนครแล้ว

นิยมเอาเม็ดเพาะแล้วปลูกกินกัน ได้ออกมาหลายพันธุ์ที่กลายแล้ว

แล้วเกิดการคัดเลือกพันธุ์ ประกวดประขัน ตั้งชื่อ ตามแหล่งปลูก ลักษณะ หรือว่าเจ้าของ

จนออกมาเป็นสายพันธุ์ต่าง ๆ ขณะที่ทางนครเรานั้นไม่ทำอะไร

ปล่อยให้เป็นเรียนบ้าน ๆ แล้วก็โค่นทิ้งกันในภายหลังแทบหมด

โดยซื้อพันธุ์จากภาคกลางลงมาขยายปลูกกันอย่างที่เป็นในทุกวันนี้

ลองคิดกันดูครับว่า ถ้าเราเอาเรื่องนี้มาขบแล้วขยับกันจริงจัง

ทำกันทั้งเมืองนคร โดยเฉพาะที่กรุงชิง พรหมคีรีและลานสกา คีรีวง

ทั้งรวบรวมพันธุ์พื้นเมืองที่ยังมีมาปรับปรุงพัฒนาพันธุ์กัน

ทั้งปรับปรุงกระบวนการปลูกที่ดีและมีคุณภาพกว่าที่ทำกัน

ทั้งร่วมกันขับเคลื่อนขบวนการต่าง ๆ ด้วยกัน

ฝาก เชา กรุงชิง เชาวลิต สิทธิฤทธิ์ วัชระ เศรษฐขาว สธรรดร เพชรพลาย

ประสิทธิ์ น้ำจันทร์ ระเบียบ ขุนทน ลองคิดดูด้วยครับ

แค่นี้ก็ขี้คร้านจะพลิกสถานการณ์การทุเรียนเมืองนครได้เลยครับ ... ผมว่า

@ผู้ติดตาม

๒๖ ธันวา ๖๘ ๒๓๑๕ น.

บ้านบวรรัตน์ ท่าวัง เมืองนคร

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1987983915430054&set=pcb.1988001818761597