คิดถึงน้าพา

NapahInMind

(20260309_1 บัญชาชีวิต)

กำลังจะครบอีกปีที่น้าพาจากไปแล้วด้วยวัย ๙๓

โดยน้าพาเป็นน้องเล็ก มีอายุยืนที่สุดในลูกของคุณตาขุนบวรรัตนารักษ์

มากว่าแม่รัตนาเพียงเป็นเดือน

ก่อนหน้านั้นเมื่อเดือนมิถุนา ๒๕๖๕

น้าพาแน่นหน้าอกมากตอนกลางดึก

โดยไม่ใช่อาการอย่างเส้นเลือดหัวใจตีบและขาดเลือด

โดยสุขภาพทั่วไปของคนวัย ๙๓ ยังดีมาก

เดินเหินกินนอนสนทนาอ่านหนังสือได้ดีทุกอย่าง

กำลังจะพาไปโรงพยาบาล แต่น้าพาบอกว่าพอแล้วขอไม่ไป

บอกน้าพาว่าถ้าไม่ไป อาจเกิดอะไรขึ้นก็ได้

น้าพาบอกว่าก็พอแล้ว ...

ไอ้ผมนี้ต้องทำใจ จึงนิมนต์พระมารอที่บ้าน ๔ รูป

เพื่อให้มีพระอยู่กับน้าพา ณ จังหวะที่เชื่อว่าจะมาในไม่นานนั้น

มีท่าน Siridhammapirat Yodkhun โค้ช พระครู พรหม สุธรรมรัตน์ สุจิณฺโณ และท่านแอ็คที่สึกแล้ว

จังหวะนั้น ราวสองยาม พี่สมศักดิ์ กับ Sukit Mahattanan รู้ข่าวแล้วรีบมา

ทั้งสองคนบอกว่าให้พาไป รพ.เพราะน่าจะยังพอเยียวยาได้

ยอกน้าพา น้าพาบอกว่าถ้าอย่างนั้นก็ได้

ในใจผมตอนนั้นก็ยังอยากให้น้าพาอยู่ต่อ

บอกแต่ว่าเพื่อพวกเรานะครับ เพราะโดยสภาพแล้วหากทันการก็มีความเป็นไปได้

ระหว่างรอรถพยาบาล จึงนืมนต์พระมาเจริญโพชฌงค์เสริมเติมกำลังใจให้น้าพา

แต่ให้ขึ้นมาเพียง ๓ รูปเพื่อความเป็นมงคลแทน

จากนั้นการดูแลรักษาน้าพาก็ดีขึ้นตามลำดับ

กว่าจะหาพบว่าเป็นอะไรแน่ ก็นานวัน

มีไขมันเกาะเส้นเลือดหัวใจลึกมาก

หมอนครไม่คิดว่าจะผ่าตัดทำเองได้และพาน้าพาขึ้นไปก็ไม่น่าจะได้

ต้องเหมาแอร์เอเซียพาหมอบินลงมาผ่าจากกรุงเทพ

จนน้าพากลับบ้านได้ แต่ฟื้นฟูสุขภาพได้ตามลำดับแม้ไม่ดีนัก

แล้วเมื่อถึงเวลา น้าพาก็จากไปครับ

กราบน้าพากันครับผม

๙ มีนา ๖๙ ๐๗๓๐ น

พอนดิเชอรี่ ทมิฬนาดู

https://www.facebook.com/photo/?fbid=2047546029473842&set=pcb.2047546302807148