จากกระถางละ ๑๕ บาทเมื่อปลายปี

From15BhtEachAtTheEndOfLastYear

(20260118_1 บัญชาชีวิต)

ผมรู้จักไม้นี้ #บีโกเนีย มากเมื่อไปเรียนหมออยู่สวนดอก

ว่าเป็นหนึ่งในชีวิตบนโลกนี้ที่สวยสะดุดตาแต่เปราะบางมาก

มีทั่วไปไม่ว่าที่ไหน ๆ ที่ชุ่มชื้นพอ

โดยเฉพาะตามผาหินที่มีน้ำไหล

คนบ้านผมเรียกว่า #ส้มกุ้ง เพราะใบเป็นก้าม ๆ กับมีรสเปรี้ยว

ฝรั่งนิยมมากเอาไปปรับปรุงพันธุ์ออกมาเป็นไม้กระถางประดับตกแต่ง

ออกมาเป็นสามกลุ่มสายพันธุ์ คือ ๑) พันธุ์เป็นกอใบสวยเด่นดอกไม่เด่น ๒) พันธุ์เป็นกอดอกโดดเด่นกลบใบ ๓) พันธุ์ตั้งต้นสูงให้ดอกเป็นพวงห้อย

ด้วยความที่เปราะบางมาก ไม่ชอบแดด นิยมรำไร ขาดน้ำไม่ได้

เขาจึงมีอีกลักษณะเพื่อความอยู่รอดคือขยายพันธุ์ง่ายมาก

นอกจากผสมเกสรออกเมล็ดลอยไปงอกง่ายแล้ว

ก้านใบก็งอกได้ด้วย เพียงแค่ตัดปักก็ได้ต้นใหม่

ที่เชียงใหม่ผมขยายจ่ายแจกและปลูกเป็นดงเต็มระเบียง

ล้นออกมาที่ลานช่องลม

จบหมอไปอินเทอร์นสุรินทร์ลก็ขนลงไปด้วยกันยันเมืองนคร

มีแม่กับน้าพาช่วนกันดู,

แลผ่านแล้งและน้ำท่วมหลายระลอก

เหลือไว้แต่สายพันธุ์ที่ทนทายาดไม่กี่ชนิด

ด้วยมีเวลาน้อยตอนต้องบุกสร้างวลัยลักษณ์

ลงสนามช่วยสึนามิ แล้วมาสร้างสวนโมกข์กรุงเทพ

เมื่อก่อนสิ้นปีกลายไปเดินดูต้นไม้ที่จตุจักรเจอนี้เข้า

เขาชำมาวางขายกระถางจิ๋วต้นละสองสามใบเล็กราคาน่ารัก ๑๕ บาท

ก็เลยหิ้วมาย้ายกระถางฝากสาว Ting Pongpanich ช่วยดูแลมาครึ่งเดือน

เพื่อจะตัดเอาใบลงไปขยายกระจายพันธุ์กันอีกครั้งที่เมืองนคร

สำหรับเรียนรู้กันไว้ว่า #ชีวิตนี้นั้นเปราะบาง

ต้องทนุถนอมดูแลให้ดีจะสวยสดและงามครับ

โดยเฉพาะท่ามกลางยุคสมัยนี้ที่เต็มไปด้วยอันตรายรอบตัวคุกคามเราอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

๑๘ มกรา ๖๙ ๐๙๔๐ น

สนามบินดอนเมือง

https://www.facebook.com/photo/?fbid=2004923500402762&set=pcb.2004924103736035.